|
9 - 12 januari 2003
Na door de hanen gewekt te zijn, zijn we naar de grens gelopen aan de oever van de Mekong, hebben we de douanier wakker gemaakt en een bootje gevonden dat ons naar de overkant bracht. In Laos aangekomen, was het weer uitkijken geblazen omdat de brommertjes hier rechts rijden.
Als we in ons verslag hebben vermeld dat Thailand het meest relaxte land ter wereld is, dan zaten we er flink naast: het kan nog heel wat tandjes lager zo ervaren we in Laos. Reden dat er in dit land bijna geen wegen zijn, is waarschijnlijk dat ze dat wat te veel werk vinden, een bijzonder aangename levenshouding.
Gevolg van de verkeerssituatie is dat we met de boot 300 km (2 dagen) de Mekong af zijn gevaren naar Luang Prabang. In tegenstelling tot in Vietnam is de Mekong hier een onstuimige watermassa, die zich een weg door de bergen baant. Een lange zit, maar een prachtige tocht door de eindeloze jungle.
Luang Prabang is de best bewaarde ZO-Aziatische stad, met prachtige tempels en veel Franse koloniale gebouwen. Bovendien hebben ze hier heerlijke baguettes en de beste koffie van het noordelijk halfrond. Maar bovenal een zalig compleet gebrek aan enig tempo. Vanochtend (12e) zijn we voor het eerste ochtendlicht de stad ingegaan om samen met de lokale bevolking eten uit te delen aan de monniken die leven van wat ze krijgen op hun aalmoesronde. Bijzonder, en heel kleurrijk omdat de monniken (en dat zijn er hier heel veel) gekleed zijn in alle soorten oranje.
13 - 20 januari 2003
Omdat we op het internet het schokkende nieuws vernamen dat na de Beatles nu ook al de Beegees met uitsterven bedreigd worden, besloten we ons boeltje te pakken en naar Phonsavan af te reizen.
Tijdens de prachtige busreis door de bergen werd duidelijk dat we het Laotiaanse volk een excuus schuldig zijn: de wegen zijn hier in topconditie! Onze verwachte horrorrit van 13 uur, bleek een pleziertripje van 7 uur te zijn.
Phonsavan ligt op een hoogvlakte die veel meer op Schotland dan op ZO-Azie lijkt. Op de vlaktes is een aantal mysterieuze sites waar enorme stenen kruiken verspreid liggen met een onduidelijk doel (en onduidelijke leeftijd: ca 2000 jaar?). Ons bezoek heeft helaas geen helderheid gebracht..... Het was een mooie, sfeervolle omgeving met ruisend gras en veel resten van 30 jaar oorlog.
Plain of Jars ticket
Laos is het meest gebombar-deerde land ter wereld: Vietnam ontkende 15 jaar lang het als sluiproute te gebruiken en de US ontkende 15 jaar lang gigantische hoeveelheden bommen op diezelfde sluiproute te droppen. Gevolg is een land bezaaid met bomkraters en UXO. Veel huizen zijn gebouwd met behulp van clusterbom-restanten.
Daarna zijn we via Vang Vieng (fietsen door de jungle) naar de hoofdstad, Vientiane, gereisd, waar we vanochtend om 09.30 zijn aangekomen na 4 uur bussen. Daarna als echte tempeltijgers op pad geweest. Later lekker aan de Mekong Fried Rice en Springrolls gegeten en vroeg naar bed.
We bleken het mooist voor het laatst bewaard te hebben: Wat Si Saket in Vientiane. Deze had de mooiste boeddhabeelden die we tot nu toe gezien hebben (totaal slechts 6840 stuks) in een prachtige oude tempel.
Vervolgens hebben we op de 20e ons laatste briefje van 5000 kip op de brug naar Thailand uitgegeven. Een hele prestatie, gezien het feit dat we daarvan meer dan 650 briefjes in 10 dagen hebben uitgegeven. Leve het land waar het grootste bankbiljet 0,45 euro waard is. Bedenk maar eens hoe je dan een bank uitkomt..... | 
