Poland - Belarus - Russia

30 augustus - 9 september 2002

Op enkele kleine incidenten na - zoals uit Wit-Rusland gezet worden - is onze reis vlekkeloos verlopen. Omdat we niet over de juiste documenten beschikten (leve ons reisbureau!) zijn we bij de grens met Wit-Rusland door de douane hoogstpersoonlijk op de trein terug naar Terezpol (klein grensplaatsje in Polen) gezet. Daar de lokale boemel genomen terug naar Warschau (4 uur treinen) en leve het kapitalisme: besloten om over Wit Rusland heen te gaan. Na veel gezeik, uiteindelijk een halve dag vertraging en een flinke duit armer (leuk zo'n 1e dag van de reis).

Ons uitstekend vermaakt in bijzonder zonnig Moskou met als hoogtepunt een blik op de heer Lenin. De TransMongolie Expres was bijzonder gaaf. Heel aparte sfeer op het station (we vertrokken 's avonds om 22.00 uur): allemaal Mongoolse handelaren die bijzonder veel zooi bij zich hadden en daar vervolgens heel druk mee heen en weer liepen. Dit veranderde niet zoveel toen we eenmaal in de trein waren.

Toen 5 regenachtige dagen door Rusland en Siberie getreind: Perm, Novosibirsk, Krasnojarsk, (voor de Risk liefhebbers:) Irkoetsk, (bij het Baikalmeer; dit is een heel gaaf meer: het grootste en diepste meer ter wereld), in Oelan Bator aangekomen ging de zon op (de zon schijnt hier 300 dagen per jaar, maar -45 in de winter en +39 in de zomer).

We zitten nu in Mongolie (het land van de blauwe hemel) en hebben vanochtend op de vlaktes in de tent de houtkachel aan moeten steken, bij een temperatuur onder nul (overdag is het wel warm!). Gisteren dus in een 4x4 afgereisd naar de graslanden om in een Mongoolse tent te slapen. We zitten midden tussen de nomaden (en yaks) die leven van het melken van hun paarden en een beetje landbouw. De plek waar we zitten is het Nationale Park Terelj op ca. 80 km van Oelan Bator (in het noordoosten).

We hebben ons eerste Lama-istische klooster gescoord in Oelan Bator (hele gave sfeer); daar gaan we nog veel meer van zien. Verder is Oelan Bator toch een redelijk moderne stad (we kunnen internetten), maar heeft ook communistische gebouwen (o.a. een kopie van het Lenin mausoleum waar de Revolutieleider van Mongolie ligt begraven). Overigens hoorden we dat nog geen 4 jaar geleden de koeien in het centrum rondliepen, maar nu zijn die vervangen door Hyundai's en Honda's, omdat de Japanners en Koreanen er alles aan doen om dit land op te bouwen (lees: hun spullen te verkopen). Tegenstrijdig genoeg, men kan sinds enkele jaren stemmen, maar heeft de laatste keer toch weer gekozen voor de Communistische partij (meer dan 90% van de zetels in het parlement).

(even terzijde: naast ons zit een Lamaistische monnik te internetten... )

Samengevat: Mongolie is prachtig, uitgestrekt, helderste lucht die je maar kan bedenken, ijskoud 's nachts en heerlijk overdag.

Morgenvroeg reizen we per trein door naar Datong in China...